środa, 13 października 2021

i co dalej .....

Ilu z Was zastanawia się co dalej po śmierci , jak będzie , co będzie z Nami ,gdy już zgasną światła , życie na Ziemi.
Ilu z Was przeżyło śmierć kliniczną ,ilu była na skraju tego co znane?
Jak ogarnąć temat śmierci i nie zwariować za życia ?
Śmierć od zawsze wzbudza wiele emocji, strach , przemyślenia , lęk przed nieznanym, wiele emocji ,a żadnej odpowiedzi.
Dziś  zastanowimy się nad czasem zwanym żałobą.

Od początku, pewnie wiesz ,że jesteśmy duszą w ciele , duszą ,której czas nie jest obcy i po śmierci nie umiera jak ciało fizyczne. Gdy nasze ciało odejdzie dusza przechodzi w tryb podróży, przejścia ,doświadczenia innego stanu. Ale od początku .

Miałam do czynienia z wieloma duszami ,które zakończyły ziemską wędrówkę i było to dla mnie ogromne przeżycie,gdy po raz pierwszy mogłam doświadczyć emocji związanych z żałobą bliskich oraz odbiorem tych emocji przez zmarłego. 

Śmierć przychodzi na różne sposoby , choroba, wiek. wypadki, samobójstwa czy zabójstwa - nawet ten czynnik ma wpływ na odbiór duszy tego co dzieje się po śmierci. Gdy człowiek leży w chorobie , zmaga się z bólem , chce on już zakończyć ten etap ,aby przestać cierpieć. Ma możliwość "pogodzenia , oswojenia " z myślą o śmierci , ma czas na rozliczenie swoich cennych chwil na Ziemi , na odpuszczenie , wybaczenie lub niestety zamykamy się w sobie , odpychając jak najdalej myśl o śmierci , ponieważ chcemy jeszcze żyć.

Gdy śmierć następuje na wskutek wypadku czy zabójstwa czyli nagle, bez ''przygotowania", jesteśmy źli , oburzeni , zaskoczeni dlaczego ? jak? przecież jestem młody , mam tyle do zrobienia czemu Ja? Również dusze są pewne ,że nadal żyją i prowadzą normalne życie wśród rodziny,

Nasze poczucie krzywdy , niesprawiedliwości jest ogromne i oczywiście nic w tym dziwnego ,że nikt nie chce odejść nagle ,ale należy się zastanowić co z tą duszą ,która czuje się skrzywdzona naglą śmiercią. Dusze te są zagubione , nie wiedz,a co się wydarzyło , byli ,cieszyli życiem i nagle światełko zgasło. Są wystraszone, nie mają często pojęcia ,że nie żyją , wracają do rodziny i próbują żyć dalej ". 

A w innych przypadkach to rodzina nie potrafi pogodzić się z nagłą śmiercią bliskich i rozpaczą trzyma latami ich przy sobie , robiąc krzywdę obustronnie. 

Spotkałam duszę męża  ,która była na ziemi już wiele lat , mieszkając z bliskimi ,ciesząc się życiem nie chciał odejść , bo było mu dobrze. Nie miał już swojej energii więc czerpał ją od bliskich ,  w domu panowała dziwna atmosfera, stukanie, zapachy ,jakby wciąż zmarły uczestniczył w życiu domowników lecz bez świadomości najbliższych. 

Wiele jest takich sytuacji ,że dusze zostają z nami , aby dać nam poczucie bezpieczeństwa, abyśmy czuli ich miłość i oddanie ,ale to nie tak ma być.

Każdy ma prawo do żałoby , powinien ją odbyć w sobie tylko właściwy sposób , jedni płaczą inni zamykają się w sobie i przeżywają ból w ciszy i samotności ,a inni odsuwają śmierć na bok jakby nic się nie stało. Każdy sposób jest dobry ,bo jest Wasz. Długość żałoby też zależy od danej osoby według potrzeb, ale trzeba pamiętać o najważniejszym. 

Nasz czas żałoby , łez, żalu, krzywdy ,bólu i poczucia niesprawiedliwości musi się zakończyć dla dobra obu stron. Dusza musi odejść w kolejny etap swojej podróży ,aby móc dalej się rozwijać i doświadczać , a nasza żałoba trzyma zmarłego przy nas , nie dając mu możliwści rozwoju i wędrówki.

To egoistyczne podejście wielu z nas trzyma bliskich na ziemi jakby należeli do nas, a to nie prawda.Dusza zakończyła ziemską wędrówkę i powinna móc odejść wolna od wszelkich obciążeń , poczucia winy czy tęsknoty,  słowa "nie dam rady bez Ciebie" nie pomaga w odejściu.

Wiele osób cierpi co oczywiście jest normalne ,ale gdy spojrzymy na to z perspektywy duszy , ona cierpi bardziej niż osoby zostające w żałobie. My potrafimy zakończyć okres żałoby , przejść na inny poziom ,a dusza zostając tu z wami "zapomina" ,że może odejść. Wciąż czuje się w potrzebie tkwienia przy Was. Dlatego potrzeba żałoby jest ważna ale również należy pamiętać iż oni nas kochali , my kochaliśmy ich i zasługują na powrót do domu ,aby tam zaznać miłości , spokoju i zdrowia a życie musi toczyć się dalej z wspomnieniami w sercu i bez poczucia winy czy żalu ,że ktoś odszedł ,bo tak właśnie toczy się życie , narodziny , śmierć ,narodziny,


Kocham i dziękuję że Jesteś

wtorek, 8 czerwca 2021

Kim jestem?

 

 Zadawałeś sobie kiedyś pytanie kim jestem? skąd pochodzę ? jaki mam plan na siebie?

Czy czułeś ,że nie idziesz swoją ścieżką , że walczysz o każdy dzień i tkwisz w miejscu , nie widzisz sensu istnienia i rozwoju? 

Każdy ma na swojej drodze chwile zwątpienia , poszukiwania siebie i każdy , a przynajmniej wielu szuka tej drogi aby poczuć ,że jest we właściwym miejscu i ja również taką drogę odbywam każdego dnia. 

Wiele razy słyszałam pytanie , jaką drogą mam iść , jaki jest plan na mnie ? Pytasz ,więc czujesz ,że nie idziesz w pełni spełniony przez życie, znaczy coś blokuje Twoją radość z obranej drogi. 

Jak poznasz ,że wybrałeś inną drogę niż "właściwa"?

Na początku zadaj sobie pytanie ,czy wiesz ,że jesteś duszą i to właśnie dusza schodzi tu z planem, czego chce doświadczyć , co osiągnąć różnie można to nazwać , ale wszystko sprowadza się do celu , czyli rozwoju duszy. Wszystko jest na właściwym miejscu i tylko trzeba czekać na odpowiedni czas, aby plan zaczął się wypełniać. 

Masz pracę , hobby , pasje , kochasz swoje życie i nie walczysz sam ze sobą każdego dnia Twoja dusza prowadzi cię najlepiej jak tylko możliwe, abyś dotarł do spełnienia w tym wcieleniu.

Czasem blokuje nas strach przed nowym , porzucenie starego życia , wyjście poza strefę komfortu jest najtrudniejsze , ponieważ po wyjściu i rozpoczęciu kolejnego etapu wszystko zaczyna się układać i nabierać sensu w kontekście całości. 

Zastanów się co kochałeś robić dawniej , co sprawiało ,że czułeś się kompletny , co sprawiało , że powroty do domu były wyczekiwane i dawało poczucie spełnienia.

Wiele osób pracuje w firmie ,której nie lubi , męczy się w miejscu ,które nie jest dla niego odpowiednie , ale brak perspektyw nie pozwala odejść i zacząć kolejny rozdział. To błędne koło ,w którym można spędzić całe życie cierpiąc i szukając siebie , a wystarczy rozejrzeć się i odważyć się na złapanie wiatru w żagle. 

Podczas sesji z ludźmi widzę jaki plan ma jego dusza na ten moment , mówiąc o tym czuję u nich opór i brak wiary w te słowa. Po czasie ,gdy dostaję zwrotną informację od tych osób ,okazuje się ,że praca sama je znajduje, że "coś " się wydarzyło i odeszła z pracy lub dostała lepszą ofertę , a stało się tak ponieważ odważyły się dostrzec więcej możliwości . Tyle i aż tyle. 


Zacznijcie słuchać siebie , swojej duszy , podszeptów , zacznijcie odczuwać sercem co dla was dobre , a co tylko złudną iluzją dobrego życia. Kiedyś ,gdy wasz czas tu się skończy będziecie sami przed sobą się rozliczać za podjęte decyzje , za brak decyzji i stwierdzicie ,że żałujecie wielu uczynków lub braku odwagi aby zawalczyć o siebie , a przecież macie czas tu i teraz na takie decyzje, na podjęcie ryzyka ,które może odmienić wasze życie.

Pamiętajcie ,że jedyne co was blokuje przed pełnią szczęśliwego życia to strach , a strach to niska energia , która napędza dalsze tryby maszyny zwanej wycofaniem. Nie ma nikogo kto da wam pewność ,że wasze decyzje są słuszne prócz was samych. Jeśli czujesz się wypalony , pusty w środku , niekompletny , czas ruszyć z miejsca ,w którym jesteś , bo dusza zmęczyła się oczekiwaniem na zmianę i chce dać ci znać ,że pora ruszyć dalej w kolejny pięknych etap waszego rozwoju. 

Trzymam kciuki i ufam ,że nie dacie się stłamsić strachowi i weźmiecie swoje życie na serio , bo wszystko , także  i MY  mamy swoją datę ważności z tą różnicą ,że my tej daty nie znamy i czas może nadejść niespodziewanie.


Kocham i dziękuję, że Jesteś